برای مشاهده توضیحات بیشتر و شرکت در آژمون ها کلیک کنید
خانه / حل تشریحی مسائل / حسابداری مالی / حل تشریحی مسائل فصل ۵ حسابداری مالی جمشید اسکندری چاپ ۹۸

حل تشریحی مسائل فصل ۵ حسابداری مالی جمشید اسکندری چاپ ۹۸

حل فصل ۵ حسابداری مالی اسکندری

برای اولین بار در ایران

  دانلود حل فصل ۵ حسابداری مالی اسکندری

چاپ جدید : شامل ۷ سوال

عنوان فصل پنجم :

تجزیه و تحلیل صورت های مالی

دانلود کامل حل تشریحی فصل ۵ حسابداری مالی جمشید اسکندری

*******************

این فایل محصول ، اختصاصی ، از حسابداران برتر می باشد

*******************

این فایل تایپ شده می باشد

********************

حل تمرینات از صفحه ۱۱۳ تا ۱۱۶

کتاب حسابداری مالی جمشید اسکندری

 فایل اختصاصی از حسابداران برتر می باشد. 

 حسابداری دانشگاه مازندران

  رشته حسابداری

نوع فایل : pdf

 تعداد صفحه : ۱۵

دانلود پاسخ تشریحی فصل ۵ حسابداری مالی جمشید اسکندری

***************************************

کار اختصاصی از گروه آموزشی حسابداران برتر

نسبت‌های مالی چیست؟

به ارتباط منطقی و ریاضی که بین اقلام موجود در صورت‌های مالی وجود دارد و به‌صورت نسبت بیان می‌شود، نسبت‌ مالی می‌گویند. از نسبت‌های مالی به‌منظور ارزیابی کیفی اطلاعات کمی، ارائه گزارش و طبقه‌بندی صورت‌های استفاده می‌شود.

نکته قابل‌توجه در بررسی نسبت‌های مالی این است که از هر نسبت مالی می‌توان به‌عنوان یک سیگنال خبری در کنار سایر نسبت‌ها، استفاده کرد و در تصمیم‌گیری نباید فقط یک نسبت مالی را به‌عنوان ملاک تصمیم‌گیری قرار داد. گزارش‌هایی که براساس نسبت‌های مالی ایجاد می‌شوند، نتایج عملیات و وضعیت مالی شرکت را در یک دوره‌ مالی خاص بیان می‌کنند.

طبقه‌بندی کلی نسبت‌های مالی:

در یک طبقه‌بندی کلی و با توجه به ماهیت نسبت‌های مالی، هر یک از آن‌ها در یکی از گروه‌های زیر قرار می‌گیرند؛

گروه اول- نسبت‌های نقدینگی

گروه دوم- نسبت‌های سودآوری

گروه سوم-نسبت‌های کارایی

گروه چهارم- نسبت‌های سرمایه‌گذاری و اهرمی

گروه دیگری از نسبت‌های مالی، نشان‌دهنده وضعیت سهام شرکت در بازار هستند؛ به این نسبت‌ها، نسبت‌های بازار گفته می‌شود که در مطالب بعدی، به توضیح این گروه از نسبت‌ها خواهیم پرداخت.

گروه اول- نسبت‌های نقدینگی:

نسبت‌های نقدینگی، توانایی نقدی شرکت را بررسی کرده و به ارزیابی توانایی بازپرداخت بدهی‌های جاری و تعهدات کوتاه‌مدت شرکت می‌پردازد. از مهم‌ترین و رایج‌ترین نسبت‌های این گروه می‌توان، نسبت جاری و آنی(سریع) را نام برد.

نسبت جاری:

مفهوم نسبت جاری آن است که دارایی‌های جاری شرکت تا چه حد بدهی‌های جاری آن را پوشش می‌دهند. به بیان ساده این نسبت توانایی شرکت را در پرداخت بدهی‌های کوتاه‌مدت(جاری) از طریق دارایی‌های کوتاه‌مدت(جاری) نشان می‌دهد. برخی از تحلیلگران معتقدند عدد مناسب برای این نسبت یک است و اگر این نسبت کمتر از یک باشد، شرکت در پرداخت تعهدات کوتاه‌مدت خود دچار مشکل است.

نحوه محاسبه نسبت:

نسبت جاری حاصل تقسیم دارایی‌های جاری بر بدهی‌های جاری شرکت است.

بدهی جاری/ دارایی‌های جاری = نسبت‌های جاری

تجزیه‌ و تحلیل نسبت :

بالا بودن نسبت جاری به این معناست که بستانکاران می‌توانند نسبت به دریافت اصل وام و سود خود از شرکت، اطمینان کافی داشته باشند. لذا شرکت به‌راحتی می‌تواند کمبود نقدینگی خود را از محل استقراض از بستانکاران تأمین کند. از سوی دیگر به دلیل ارتباط معنادار میان ریسک و بازده، کاهش ریسک بستانکاران در مقابل کاهش بازده سهامداران قرار دارد. از طرفی تمرکز بیش‌ازحد بر دارایی‌های جاری که بخش غیر مولد شرکت محسوب می‌شود، به‌نوعی شرکت را دچار عدم مدیریت نقدینگی می‌کند. در تعیین حد مطلوب و مناسب برای نسبت جاری، نوع فعالیت شرکت، اوضاع کلان اقتصادی، ترکیب دارایی‌های جاری و موقعیت و اعتبار شرکت تأثیر به‌سزایی می‌گذارند.

چنانچه نسبت جاری بیش‌ازحد بالا باشد به این معناست که شرکت به نحو مطلوب از دارایی‌های جاری خود برای سودآوری استفاده نمی‌کند. از طرف دیگر پایین بودن این نسبت نشان‌دهنده وضعیت نامطلوب نقدینگی شرکت است و شرکت باید انواع دارایی‌های جاری ازجمله موجودی نقد، حساب‌ها و اسناد دریافتنی، اوراق بهادار کوتاه‌مدت و یا موجودی‌ها را افزایش دهد.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

6 + 1 =